O meu andel

A. Rei Ballesteros, «Dezanove Badaladas»

Ter nas mans unha novidade de Rei Ballesteros é unha noticia ben grata, máis aínda cando falamos dunha obra primeiriza e inédita ata o de agora, descuberta entre os seus papeis pouco despois do seu prematuro pasamento. Trátase dunha novela que está datada entre novembro de 1969 e febreiro de 1970; o autor contaba, xa que logo, con só 17 anos polo que, a falla doutros datos que o contradigan, podemos considerala como a súa primeira incursión no mundo da narrativa en galego.

Emma Pedreira, «Besta do seu sangue»

Narrar unha historia que goza de certa popularidade resulta arriscado; máis aínda cando xa foi tratada por outros autores dende distintas perspectivas. E pois o “que” non parece que vaia aportar novidade, o lóxico é buscar a diferenciación no “como”, no xeito de relatar, no enfoque que lle deamos á historia.

Manuel Esteban, «O meu nome é Ninguén»

Manuel Esteban xa nos sorprendeu fai dous anos coa súa primeira novela, “A ira dos mansos”, que chegou a nós avalada por todo un Premio Xerais. E iso é moito dicir para un autor novel. Agora retoma parcialmente aquel relato, protagonizado polo inspector Carlos Manso, para achegarnos unha nova proposta na liña da anterior.

Henrique Dacosta, «Á deriva»

Que o relato curto nunca deixou de ter fonda pegada na literatura galega é unha evidencia, por moito que sexa a novela a que acostuma a ter maior presencia mediática. Exemplos hainos a moreas e poucos son os autores de narrativa que, nalgún momento, non se deixan tentar por este xénero tan querido entre nós. O profesor ferrolán Henrique Dacosta leva xa unha boa presa de relatos curtos publicados, tanto en volumes propios coma colectivos, o que lle dá un oficio que se deixa ver en cada nova entrega, como é o caso que nos ocupa.

Antía Yáñez, «Senlleiras»

Antía Yáñez é unha desas novas voces femininas que están a axitar a literatura galega actual. «Senlleiras» é a súa primeira novela para adultos e nela, amais dun discurso reivindicativo do papel da muller na sociedade, desprega unha madurez narrativa que non é habitual en autores tan novos coma ela. Lembremos que con este texto acadou o premio «Illa Nova», argallado por Galaxia para descubrir talentos moi novos e que está a dar, en só dúas edicións, excelentes froitos.

Roi Vidal Ponte, «Poesía. Materiais para montar unha escena de cama»

A pesar do seu título, «Poesía» é unha peza teatral; é a proposta coa que Roi Vidal Ponte gañou a XII edición do Premio Abrente de textos teatrais, argallado pola Mostra de Teatro de Ribadavia, e acaba de ver a luz en edición impresa da man, como é habitual, da editorial Difusora de Letras, Artes e Ideas. Trátase dunha peza de corte experimental e que, se seguimos as instrucións do autor, pode dar pé a numerosas interpretacións diferentes da propia obra e a que cada representación sexa sempre distinta da anterior.

Suscribirse a este canal RSS